یه پیرمرد بازنشسته خونه جدیدی در نزدیکی یه دبیرستان خرید. یکی دو هفته اول همه چیز به خوبی و در آرامش پیش می رفت تا این که مدرسه ها باز شد.

در اولین روز مدرسه پس از تعطیلی کلاسا سه تا پسربچه تو خیابون راه افتادند و در حالی که بلند بلند با هم حرف می زدند، هر چیزیو که در خیابون افتاده بود شوت می کردند و خلاصه سروصداى عجیبی راه انداختند. این کار هر روز تکرار می شد و آسایش پیرمرد کاملاً مختل شده بود. این بود که تصمیم گرفت کاری بکنه.

اما چیکار...؟!  دعوا و داد و فریاد و یا تهدید بچه ها...؟!!

بالاخره یه روز که مدرسه تعطیل شد، پیرمرد  رفت دنبال بچه ها و اونها را صدا کرد و بهشون گفت:

بچه ها شما خیلی بامزه هستین و من از این که می بینم شما اینقدر شور و نشاط جوونی دارین خیلی خوشحالم. راستش منم وقتی به سن و سال شما بودم همین کارا رو می کردم. حالا می خوام لطفی در حق من بکنین. من روزی ۱۰۰۰ تومن به هر کدوم از شماها میدم که هر روز بیاین اینجا و همین کارا را بکنین.

بچه ها خیلی خوشحال شدند و با ذوق و شوق به کارشون ادامه دادن. تا این که چند روز بعد، پیرمرد دوباره اومد سراغشون و گفت:

ببینین بچه ها متأسفانه در محاسبه حقوق بازنشستگی من اشتباه شده و من نمی تونم روزی ۱۰۰ تومن بیشتر بهتون بدم. از نظر شما که اشکالی نداره؟

بچه ها گفتند: «۱۰۰ تومن؟!! واقعا اگه فکر می کنی ما به خاطر روزی فقط ۱۰۰ تومن حاضریم اینهمه بطری نوشابه و چیزهای دیگه رو شوت کنیم و اینجا بازی کنیم اشتباه می کنی ، نخیر ما نیستیم.»و رفتند...!

و از اون به بعد بود که پیرمرد با آرامش و سکوت تو خونه جدیدش به زندگی ادامه داد!!!

خدائیش روانشناسی بوده برا خودش این آقا پیرمرده ها...!!